Archiv:Wat de Ohlen vertellt (Mein Dorf)

Wat de Ohlen vertellt

1. De Slacht up den Thienbüttler Kamp.

Dat ward mal en schrecklichen Krieg geven in de gans Welt, un all de Völker sünd denn gegenenanner. Uns Heer steit in Westen von de Heikenbossler Wischen, un de König hölt up en Schimmel in Heikenbossel. Von Barlo und Nindörp kamt immer mehr Truppen ran un ock von Ohlenhütten. Dor hett dat Dörp grote Not un mot veel utholn. In Heikenbossel brennt se de Wewerkat up den Bökenbarg (Willem Kreutz sien. Smed)af. Dat is dat Teken för den Angriff, un nu geiht dat los, up Inén to. Dat ward afbrennt. Över de Inner Brügg ward denn grad en rode Koh trocken. Dat is in September oder Oktobermand, wenn de Miß för de Roggensaat up de französche Koppel an den Böker Krützweg in Huppen steiht. De Knech de schall em streuen, he kann sick noch gau mit sien Beerkrooß un en Keesbouderbrot achter de Mißhuppen versteken, so flink geiht dat vörbi. De Fiend steiht up den Gnutzer Viert, un dor fangt de Slacht an. Gnutz ward ganz afbrennt, un nu geiht dat wieder na Nordörp. De König binnt sien Schimmel an den Flederbusch an de Nordörper Kark un sticht up den Karktorn. Von dor kommandeert he den letzten Angriff. De Fiend hett sick up den Thienbüttler Kamp noch mal fastsett un ward dor tosamen haut. Dat is en groten Sieg för uns. Nahsten sünd aver ock von uns man so wenig nableven, dat jeder von en Trommel eten kann, ock de König itt von en Trommel. Na dissen Krieg kömmt en feine lange Tied mit Freden in gans Europa. (Vergl. Müllenhof: Sagen u. Märchen S.378)

2. De Ries von'n Glasbarg.

As in Nordörp de Kark but wor, un de Torn ümmer höger wor, lev up den Glasbarg en Ries, de keen Karken lieden müch.ne söch sick grote Steen tohopen un smet darmit na de Kark. He konn ehr aver ni recken. De Steen flogen blots bet na Viertshöhe. Dor liggt se noch. Wi graft ehr rut un betert uns Weg darmit ut. Keen anner Eck von de Böker Feldmark hett sünst Steen.

3. Moder Ilohsch is dod.

(vergl. Meyer: Amts Rendsborger Sagen, S.53)

Klaus Glindemann hett so'n lütt Stück and bi sin Hus, Hogenhoff het dat. Dor hebbt vör Tieden de Ünnereerschen wahnt. De Hogenhoff is domals noch veel höger weß, un an de Wischensied wer allns dicht mit Brommelbeerranken bewussen.Dor.ünner de dichten Ranken an dat hoge ver Ower von de Bünzauwischen hebbt de lütten Lüd ern Togang hadd, dor güng en Trepp ut Steen deep na de Eer rin. Se sünd fakenins na dat Hus henkamen un hebbt sik Ketels un Grapens lehnt, wenn se Köß un Kinnelbeer fiern wulln. Am meisten bruken se den mischen (messingen) Ketel, dar bruen se er Beer in. In'n Schummern bröcken se den Kram wedder, denn kloppen se an dat Finster, un wenn de Lüd de Grapens un Ketels rinhalen, denn leeg dar ümmer en Stück Geld ünner in. Malins,as se den Ketel aflevert, kümmt dar en lütt Deern na de Del rop. Se driggt wat in de Schört. Dat dörft se nüms in de Hand geven, seggt se, un geiht na den Fürherd ran un schüda dar er Schört ut. Do sünd dar luter spetsche Dalers in weß. "Moder Ilosch is dot", seggt seyn se un geiht wedder weg. Do ward dat en Poltern in den Keller, de Bur löppt sülben hendal, he will sehn, wat dor los is. Do is de Peerhahn ut de Tonn rutreten, un dat Beer löppt na den Keller rin. En lütten Kerl witscht jüß ut dat Finster rut. "Mak de Hahn to" seggt he, "dat Peer löppt all weg! - Moder Ilohsch is dod! Moder Ilohsch is dod", röppt he denn un löppt weg. Do kamt dar ümmer mehr von de Unnereerdschen an, se hebt danzt un sungen: "Moder Ilohsch is dod! Moder Ilohsch is dod! Nu brukt wi keen Beer mehr to bru'n!" Un na de Tied sünd de Unnereerdschen ni wedderkamen.

4. De Deern un de Pogg.

Dar is mal'n Knecht weß un'n Deern, dat is in Böken weß, de sünd bi to Rogg'n meihn. Do seht se dar so'n groten Fußpogg(Kröte), un de Knech will en doå slagen. "Lat em doch leben", seggt de Deern, "he hett di jo nix dan!" Do lett he em doch leben. Na'n paar Dag ward de Peern inladen, se schall henkamen to Kinnelbeer na de Unnereerdschen. Se geiht ock mit,un as se vör de Dör kümmt un dar rin will, do süht se dar öwer de Dör en groten Steen hängen, de hängt an en siden Band. Do will se dar ni ünnerdör. "Do cat man", seggt de Unnereeraschen," wes man ni bang, he fallt di ni op'n Kopp. Du hest jo för en Fußpogg sin Leben bed, dat wer een von uns Fruen. Wenn du dat ni dan harrst, denn harr de Steen di dotsmeten." Dor geiht se dar rin, un se krigt wat to eten, un schenken dot se er ock wat.

5. De Spinnfru.

An'n Weg na Bünzen, wo de Weg na de Wischen dalgeiht, sitt Harwstdags nachts von 12 bet 1 en Fru mit en gollen Spinnrad un spinnt Flaß. Wer denn dar lankkömmt, mutt erst en Deel Gorn afhaspeln, sünst Kömmt he dor ni vörbi.

6. Dree Pund Wetenmehl in twee Tüten.

Dat weer in de söbendiger Johrn. Ick weer eben na Böken henheirat. To Pingsten wolln de Ohln uns besöken. Ick güng na den Höker Jürn Lobsien un wull wetenmehl un Zucker haln. Zucker kreeg ick, awer Wetenmehl harrn se nich. "Denn muß du na Inn gahn; vellich hebbt se dor wat", sä de Fru to mi. Ick leet min Zucker dor un güng los. In'n Inner Stieg drep ick den ohlen Timm Bö. Ick frag em na en Höker un vertell em, dat ick in Böken keen Wetenmehl kriegn konn. "Ja, mien Deern", segg he, dat is ock en Frag, ob de Inner Hökers wat hett, awer in Inn sünd twee Hökers". He güng mit mi na Mars Mester, de wahn dor, wo nu Markus Rathjen wahnt. De harr ock keen Wetenmehl; dat wör to selten brukt. Nu güngn wi na Sievert Rohwedder, de. wahn up Henn Glöy sien Huskoppel. Dat Hus is afbraken. De harr glückli Wetenmehl. "Hest du denn'n Büdel mitbröcht?" "ne, könnt se mi dat ni in en Tüt kriegn?" " Ja, mien Deern, son grote Tüten, wo dree Pund ingaht, hebbt wi nich". So müß he mi de dree Pund Wetenmehl in twee Tüten fülln! Ick güng na Lobsien trüch, hal min Zucker un betahl. Do gev de Fru mi en lütt Stück Holt trüch. Buten wull ick dat wegsmieten. Do seh ick, dat dor en Teken upbrennt weer un nehm dat mit. To Hus frag ick den Ohln , de bi uns wahn, wat dat weer." Ja, dat is Lobsien sien Wesselgeld. Wenn du werrer wat halst, kannst du em dat trüchgebn. De Harder, de in Dibbern sien Schün wahnt, bringt em dat ut Niemünster mit". Wo kümmerli weer dat to de Tied: Dree Pund Wetenmehl in twee Tüten!